Realizując i rozwijąc program Green Home (zielony dom) nasza antarktyczna baza  ECONELSON korzysta z  wolontariuszy. Uczestniczą w nim ludzie we wszystkich grupach bez ograniczeń wiekowych w tym również dzieci i osoby niepełnosprawne, co zapewnia właściwy standart eksperymentu. Pobyt na stacji może trwać nawet rok lecz nie mniej niż 20 dni. Koszt pobytu zawierający transport uczestnika, koniecznego zaopatrzenia i odpadów (na trasie z i do Punta Arenas) to 2200 USD od osoby. Cena dolotu z Europy, Chin czy USA to w przybliżeniu

1000 USD.

          Stacja jest ulokowana niedaleko od kontynentu - na wyspie Nelson, której powierzchnia to 200 km2. Budynki stacji stoją na wolnej od lodu, częściowo porośniętej roślinnością oazie, której powierzchnia wynosi około 4 km2. Urozmaicona linia brzegowa to skały, lodowce i piaszczysto kamieniste plaże odsłaniane częściowo podczas odpływów morza. W zatoce Edgell znajduje sie bardzo dobre kotwicowisko. Na sąsiedniej, większej wyspie King George znajduje się chilijskie lotnisko i stale obsadzone stacje badawcze ośmiu państw (Chiny, Chile, Rosja, Urugwaj, Korea, Argentyna, Polska i Brazylia). Dzieli je dość niezbyt szeroka cieśninka.

Panuje tu oceaniczny klimat z niedużymi wahaniami temperatur (styczeń +3; lipiec -11) a udział dni słonecznych i bezwietrznych to praktycznnie jeden na trzy. Sporo jest miejsc latem wolnych od śniegu a w których zimą pokrywa sięga jedynie 40 cm. Bogata fauna obfituje w walenie, foki, pingwiny, ptaki i wiele gatunków ryb. Naturalne bogactwo wyspy jest chronione przed eksploatacją a wyjątek stanowi połów ryb i alg do osobistego użytku. Do ECONALSON dotrzeć można samolotem z Punta Arenas lub jachtem w około 5 dni, jednak niezbędne jest zaproszenie i stosowna rekomendacja. Osobisty ekwipunek każdego przybywającego na stację jest ograniczony do 10 kg z uwagi na ideę programu Green Home. Nie można wwozić i używać na stacji takich produktów chemii gospodarczej jak mydło,  szampon itp. a wszelkie odpady muszą być odtransportowane do Ameryki Południowej. Podstawowe wyposażenie znajduje się na miejscu.

          Główne motto na naszej stacji to „bądź samodzielny i pomagaj innym”. Podczas pobytu na stacji zawsze pozostawiamy wiadomość o naszym wyjściu z podaniem celu i czasu powrotu. Na lądzie chodzimy ścieżkami a po lodowcach zawsze spięci liną. Na morzu zawsze używamy kamizelki ratunkowej a ognia nigdy nie wolno nam pozostawić bez nadzoru. Ciepło (18 do 25 stopni) zapewnia nam piecyk na drewno lub olej.

Obecnie stacja jest stale wykorzystywana przez 1 do 9 osób. Akcja ratunkowa i pomoc medyczna jest możliwa drogą radiową lub przy użyciu helikoptera. Możliwe jest również uruchomienie serwisu medycznego w bazie chilijskiej a w wyjątkowych wypadkach transport do Punta Arenas.

          W Antartyce na wartość każdej rzeczy składa się cena, transport tam, transport spowrotem i bezusterkowe jej użytkowanie. Wszystko ma więc wielokrotnie większą wartość niż gdzie indziej. Dlatego konieczna jest szczególna troska w używaniu czegokolwiek.

Aby lepiej zrozumieć te wszystkie uwarunkowania wszyscy przechodzimy czterodniowy kurs „morze-rzeka-lodowiec”